วันนี้เกิดความคิดสะกิดใจเล็กๆ ตอนซื้อกาแฟร้อนมาดื่ม แค่คิดว่าคนชงกาแฟนั้นทำกาแฟคาปูชิโนร้อนๆพร้อมลายนมสวยๆมาเสิร์ฟให้เราดื่ม เราก็ได้เชยชมกับความงามของลายบนฟองนมนั้น แล้วก็ปิดฝาเพื่อไปดื่มต่อบนรถ

แต่ถามตัวเองต่อว่า มีใครเคยเปิดฝาแก้วกาแฟมาดูบ้างมั้ยว่าเหลืออะไรไว้ข้างในหลังจากดืี่มเสร็จ แค่คิดเล่นๆนะครับ ก็เลยเปิดฝาแก้วตัวเองดู ก็พบแต่ฟองนมที่ บาริสต้า อุตส่าห์ปั่นให้เราได้เห็นความงาม แล้วสุดท้ายก็เหลือเกาะตามขอบถ้วยกาแฟ โดยที่บางครั้งเราอาจจะไม่รู้เลยว่ามันเหลืออยู่มากน้อยเพียงใด

ก็เลยรู้สึกว่าบางครั้งการที่เรารูปแบบการนำเสนอให้สวยไว้นั้น ก็ดีในแง่ของการทำให้เกิดความประทับใจหรือรักแรกพบ แต่สุดท้ายแล้วผู้รับอาจจะไม่ได้สนใจมันอีกเลยในวันข้างหน้าจริงๆแล้วมันเป็นแบบนี้รึเปล่าเนี่ย :)